و در ماه‌هاى رمضان و ذى الحجه خصوصاً اهتمام ايشان به زندگى فقرا و ايتام ، بيشتر مىشد ، ليستى از فقراء نجف نزد ايشان بود كه هر ماه هزينهء زندگى آنان را از طريق وكلاء خود مىفرستادند و خود نيز سرپرستى بسيارى از خانواده‌هاى زندانيان و مفقودين و شهيدان جريانات عراق را بر عهده گرفته بود و نيز صرف حقوق شرعى در جهت رفع نيازمندىهاى سادات نخاوله در مدينه و شيعيان لبنان را اجازه داده بودند . * گذشت و كرامت نفس « وَ الْكاظِمينَ الْغَيْظَ وَ الْعافينَ عَنِ الّناسِ وَ اللهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنينَ » « 1 » آيت الله فقيد در طول زندگى خود اين آيهء كريمه را سرمشق خويش قرار داده بود به طورى كه مكرّر ديده شد در مقابل اذيت و آزارهايى كه از طرف حسودان و مخالفان بر ايشان وارد شد از معظم له جز خير و احسان ديده نشد . و عليرغم تهمت‌هاى ناروائى كه از طرف جاهلان و مغرضان به ساحتش وارد شد وى خم به ابرو نياورده و كرامت نفس خود را بارها نشان داده كه قرآن مىفرمايد : « و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاماً » « 2 » . * كمال استفاده از اوقات جناب آقاى شيخ ابراهيم نصيراوى مىگويد : ايشان تا نيمه‌هاى شب بيدار مانده و مشغول مطالعه بودند ، سپس كمى خوابيده و پس از آن ( يك ساعت و نيم ) به اذان صبح بيدار شده و به تهجّد و قرائت قرآن و عبادت مىپرداخت .

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران ( 128 ) . ( 2 ) . سوره شعراء ، ( 64 )